Vanmorgen om 5:15 ging de wekker voor een vroege duurloop. Nog half slapend, maar met de belofte van een vrije avond in het vooruitzicht toch uit bed geschoten — altijd dat kleine innerlijke debat, maar achteraf steevast de juiste keuze.

Het werd een duurloop van 9 km aan een gemiddeld tempo van 6:39/km. Rustig en gecontroleerd, perfect om het lichaam wakker te laten worden. De omstandigheden waren typisch voor een vroege ochtend: half bewolkt, maanlicht en een stevige oostenwind van zo’n 30 km/u, die het fris deed aanvoelen. Vooral tegen de wind in was het even doorbijten, maar dat gaf de training net dat beetje karakter.

Ondanks de kou hing er een serene rust op de baan. Nauwelijks verkeer, stilte, en dat fijne gevoel van alleen onderweg zijn terwijl de dag nog moet beginnen. Het lichaam kwam geleidelijk op gang en het tempo voelde comfortabel aan — een echte ontspannende duurloop, zowel fysiek als mentaal.

Achteraf overheerst vooral tevredenheid: een goede start van de dag, kilometers in de benen én vanavond niets meer “moeten”. Soms is vroeg lopen vooral een mentale overwinning, maar dit was er duidelijk eentje die de moeite waard was 🤗🏃‍♀️🌖